De afgelopen weken ben ik druk bezig geweest met de verkoop van mijn Paiste Signature bekkenset. Waarom? Ik wilde iets nieuws, iets donkerders.
Na urenlang te hebben besteed aan de zoektocht naar nieuwe bekkens was ik erachter wat ik dan aan nieuwe bekkens wilde hebben.
Zildjian A Custom. Vol geluid, niet erg licht en niet extreem donker. Ik vind ze ideaal voor de muziek die ik maak met Sideditch. Ook zijn ze goed inzetbaar in mijn andere band Wilhelmfreddie. Ik ben gegaan voor net iets grotere crash bekkens dan ik eerst had, dus bij deze voor de kenners:
- 14" Hi-Hat
- 16" Crash
- 18" Crash
- 20" Ride
En naast het feit dat ze onwijs vet klinken, glimmen ze ook nog eens als een malle!
We zijn druk bezig met de voorbereidingen van de What A Waste EP. Daarbij hoort natuurlijk een nieuwe bandfoto. Dus zijn we met Niels van Diemen op pad geweest om in Deventer een nieuwe foto te maken. Er zijn veel toffe foto's uitgekomen maar deze vonden we 't mooist. Voila, onze nieuwe bandfoto! Wat vinden jullie ervan? Hieronder, maar ook hier in het groot.
Het is al weer een tijd geleden dat de ‘Mary, Me’ demo uitkwam. Gaandeweg heeft dit ons veel opgeleverd. Toen we die demo opnamen waren dat onze beste 3 nummers. Sinds het opnemen, in de zomer van 2008 hebben we niet stilgezeten. Veel nieuwe nummers kwamen erbij. Daarvan sneuvelden er flink wat, maar er bleven er genoeg over waar we erg enthousiast over werden.
Cover van Mary, Me demo. Artwork door Lieke van Dijk
Om ons zo optimaal mogelijk te voorbereiden op de opnames hebben we ons een weekje opgesloten in een huisje in Duitsland. Een selectie maken van de beste nummers en kijken of die nog beter kunnen worden. En nieuwe nummers schrijven. Op het eind was het een kwestie van “Kill Your Darlings”. We hadden zo’n 8 a 9 nummers, en daaruit hebben we een selectie van 6 nummers gemaakt.
Met die 6 nummers gingen we vol enthousiasme de studio in. De EP moest zo’n 4 tot 6 nummers lang worden. Dus boekten we 4 dagen bij Martijn Groeneveld in studio Mailmen (waar we de demo ook hebben opgenomen).
We begonnen met basictracks, dus bas en drums van elk nummer. In overleg met Martijn hebben we besloten eerst 4 nummers perfect op te nemen. Dit ging vrij snel en dus hadden we tijd voor een 5e nummer. Toen: luisteren. Dat is een van de mooiste momenten van het opnemen. 4 dagen opnemen en opnemen en dan luisteren naar een eerste versie van het resultaat. Heel vet!
Het is moeilijk om de EP niet nu al online te zetten. Ik wil het aan iedereen laten horen. Maar daar wachten we nog even mee. We zijn nu druk bezig met het plannen met een releaseshow. Dit doen we samen met het Burgerweeshuis, ze steuenen ons door middel van het Podiumplan. Meer daarover binnenkort! Heb nog even geduld! ;)
Onze drummer Joris is druk bezig met het bepalen en veranderen van z'n sound. Daar schreef hij al eens over op ons blog. Onlangs heeft 'ie nieuwe bekkens gekocht en hij gaat dan ook z'n huidige serie verkopen. Check de beschrijving en foto's op Marktplaats.
Na het lezen van Joris zijn eerste blog over zijn drums, leek het mij leuk om jullie wat te vertellen over hoe ik mijn apparatuur bij elkaar heb gescharreld. Ik kan wel helemaal bij het begin beginnen: “mijn allereerste gitaar was een bla bla bla etc.” maar hier heb ik nu echt geen zin in. Dat komt nog wel een keer.
Ik begin deze reeks blogposts bij iets vele malen spannender, namelijk: Mijn zoektocht naar de vetste, hipste, bruikbaarste en meest awesome pedaaltjes! Hier kan ik trouwens eindeloos over door praten dus waarschijnlijk wordt dit onderwerp in meerdere blogpost geplaatst. Ik hoop dat jullie het wat vinden!
Het begon allemaal bij een hele reeks, op marktplaats gescoorde, behringer pedaaltjes. Je weet wel van die goedkope krengen in alle kleurtjes van de regenboog die er tijdens het spelen van een optreden gewoon de brui aan geven. Ja, je raad het al. Die heb ik vrij snel, zonder één traantje te laten, de deur uitgeschopt. Het was tijd om serieuzer spul in huis te halen.
Als eerste een goed stempedaal. Dit werd de Korg PB-01. Eindelijk niet meer dat geouwehoer met een los stemapparaatje! Maar waarom nou dit pedaal? Nou, hij was lekker goedkoop en effectief (hij stemt namelijk prima). Het enige minpuntje wat ik laatst heb ondervonden was dat het plastic kapje losliet. Maar wat wil je ook, hij wordt goed gebruikt. En zo'n kapje gauw te lijmen met wat secondelijm.
Daarna was het tijd voor een overdrive pedaal.. Of nee toch maar een distortion.. Nee wacht… toch maar een overdrive. Het werd uiteindelijk de Ibanez TS-10 classic. Ja das een hele mond vol! Ik had veel goede dingen gehoord over de TubeScreamer familie en daarom heb ik deze aangeschaft. Ook nog voor weinig trouwens, erg belangrijk!
Check ook even Herman Li van Dragonforce die geniale dingen uit z'n pedaal haalt. ;-) (vanaf 0:50).
Ik heb er jarenlang plezier van gehad en heb er de Mary, Me demo en de nieuwe EP mee opgenomen. Sinds 3 dagen is deze trouwe vriend trouwens gedegradeerd tot een soort van ‘boost-pedaal’. Ik heb namelijk een nieuw overdrivepedaal weten binnen te slepen en ik ben er dolgelukkig mee.
Maar meer over dit pedaal en al mijn andere pedaalervaringen in de volgende blogposts!
