Elk nummer van onze EP heeft een verhaal. Iets speciaals. En dat willen we graag vertellen. Vandaag beginnen we met nummer 1 van What A Waste: Berlin. Tevens onze Single.
Berlin schreven we in onze schrijfweek in
Duitsland, op een van de laatste dagen. We hadden ‘t gevoel dat we nog een ontzettend goed nummer erbij moesten schrijven. Al lang waren we bezig met een nummer die de werktitel
Strasbourg had. Daar zijn we ooit met z’n allen heen geweest, en hebben een wilde avond meegemaakt.
Als ik het me goed herinner worstelden we al een aantal repetities met Strasbourg. Het was zo’n nummer waar iedereen wel iets in zag maar ‘t kwam er niet helemaal uit. Tijdens de schrijfweek schreef Job nieuwe stuk voor het nummer. Toen ik de grondtonen daarvan pakte, en deze verdubbelde, vond ik ‘t wel lekker klinken. Iemand opperde om alles van Strasbourg weg te gooien en verder te gaan met ‘t basloopje.
Ik geloof dat we, na die beslissing, Berlin in een paar uur afschreven. En dat is snel. Sommige nummers schrijven we over een paar repetities, terwijl zo’n nummer als Berlin in no time af is. We besloten om alle nummers die we schreven tijdens de schrijfweek in Brandlecht op te nemen. Voordat we de studio ingingen, hebben we die opnames terug gehoord, en besloten of enkele nummers nog aangepast moesten worden. Berlin bleef ‘t zelfde.
Dus, Strasbourg werd Berlin, een stad waar we ook eens waren geweest, en die veel levendiger en toffer was.
Het nummer is naar mijn mening zo’n nummer waarbij we ons zelf flink kunnen laten gaan zonder dat het afwijkt van ons geluid. Het nummer heeft een bijna epische bridge, en toch klinkt het enorm Sideditch. Een van m’n favorieten van
What A Waste. En niet voor niks onze
Single.
Elk nummer van onze EP heeft een verhaal. Iets speciaals. En dat willen we graag vertellen. Tijd voor nummer 2 van What A Waste: Eight Years. 
